تبلیغات
روانشناسی

گزارشی درباره‌ی سلامت روان و اختلالات روان‌پزشکی (گفت‌وگو با روزنامه‌ی جام جم)یکشنبه 1392/01/11

نویسنده : صمد محرمی یکشنبه 25 اسفند 1392 02:32 ق.ظ  •   


شمار زیادی از كسانی كه از بیماری های روانی رنج می برند، از مراجعه به روانپزشك هراس دارند

نویسنده: نیلوفر اسعدی بیگی


تا به حال دیده یا شنیده اید كسی از این كه دیابت دارد، خجالت بكشد و بیماری اش را از بقیه پنهان كند؟ یا كسی كه برای كنترل فشار خونش قرص می خورد، تلاش كند دور از چشم دیگران این كار را انجام دهد؟ مسلما هیچ كس از این كه به چنین بیماری هایی مبتلاباشد، ناراحت نیست و این طرز فكر یا رفتار هم اصلامنطقی به نظر نمی رسد.
    اما همین افراد اگر روزی كسی را ببینند كه داروی بیماری های روانی مصرف می كند یا درباره یكی از مشكلاتش در این زمینه حرف می زند، حتما به شیوه ای متفاوت فكر و عمل می كنند؛ شاید این جمله ها را بر زبان برانند كه بارها شنیده ایم: «این بیماری ها از بیكاری است»، «برای فرار از مسئولیت، خودت را به بیماری نزن»، «این قرص ها را نخور، معتادش می شوی» و... متاسفانه چنین نگرشی میان برخی افراد جامعه وجود دارد و گاهی حتی پزشكانی كه در حوزه هایی غیر از روانپزشكی فعالیت دارند نیز چنین مسائلی را بیان می كنند.
    شاید بتوان گفت نبود درك و شناخت صحیح بیماری ها و اختلالات روانپزشكی، یكی از اساسی ترین مشكلات جامعه ما است كه با ارائه اطلاعات كافی، باید در مسیر حل آن حركت كرد. به نظر می رسد یكی از گام های مهم برای این اقدام، شناختن این گونه بیماری ها از طریق تعریف صحیح آنهاست.
    دكتر سامان توكلی، روانپزشك و روان درمانگر در گفت وگو با جام جم، اختلالات روانپزشكی را چنین تعریف می كند: مشكلات اعصاب و روان یا اختلالات روانپزشكی به مسائلی اطلاق می شود كه بر افكار، احساسات یا رفتار انسان تاثیر می گذارد؛ به این معنا كه در چنین شرایطی افكار، احساسات یا رفتار فرد دچار اختلال شده و در نتیجه عملكردش در زمینه های مختلف شغلی، تحصیلی، خانوادگی و اجتماعی مختل می شود.
    باید آگاه بود كه به طور معمول این مشكلات موجب ناراحتی فرد یا اطرافیانش نیز خواهد شد. البته این نكته را هم باید در نظر داشت كه انسان ها رفتار، احساسات و افكار مختلفی دارند و به همین دلیل هر تفاوتی را كه یك فرد با بقیه افراد در این زمینه دارد نباید اختلال تلقی كرد.
    
    چرا به روانپزشك مراجعه نمی كنیم؟
    خیلی ها از ترس این كه مردم چه می گویند و چگونه به آنها نگاه می كنند، ترجیح می دهند یك عمر با اختلالات روانی زندگی كنند، ولی برچسب بیمار روانی به آنها زده نشود، به همین دلیل معمولاكمتر كسی را می بینیم كه با مشاهده علائم این اختلالات به پزشك متخصص مراجعه كند و از او راهنمایی بخواهد.
    متاسفانه در جامعه ما بسیاری از این بیماران و حتی خانواده ها یشان از این برچسب رنج می برند و یكی از دلایل مراجعه نكردن به روانپزشك یا روان شناس همین باورهاست كه درباره مفهوم بیمار روانی در ذهن مردم ایجاد شده و شكل گرفته است.
    جالب این است كه همه ما برای درمان بیماری های جسمی به پزشكان متخصص مراجعه می كنیم و به فكر درمان آن مشكلات هستیم، اما كمتر باور داریم در برابر اختلالات روانپزشكی هم باید به فكر درمان و حل مشكل باشیم؛ علت این دیدگاه چیست؟
    دكتر توكلی با اشاره به این كه مراجعه نكردن برای درمان اختلالات روانپزشكی علل متفاوتی دارد، به این سوال چنین پاسخ می دهد: آگاه نبودن و اطلاعات نادرست درباره این اختلالات موجب می شود افراد بموقع به پزشك متخصص مراجعه نكنند و درصدد درمان نباشند. باتوجه به این كه در بسیاری از مواقع، اختلالات روانپزشكی بدون علائم جسمی بروز می كند، خیلی ها حتی نمی دانند این حالت، مربوط به یك بیماری است و آن را به مشكلات محیطی و اتفاقاتی كه در اطرافشان رخ داده یا می دهد، مربوط می دانند.
    برخی افراد هم فكر می كنند بهبود چنین حالاتی فقط به خود بیمار بستگی دارد و او را تشویق می كنند برای حل این مشكل دست به كار شود. این تفكر حتی گاهی این گروه از بیماران را در دام فالگیرها، رمال ها و دعانویس ها گرفتار می كند؛ غافل از این كه این نوع اختلالات هم مانند سایر بیماری ها به كاربرد روش های درمانی علمی و كمك گرفتن از افراد متخصص نیاز دارد. گروهی هم با وجود شناخت نسبی از بیماری های روانپزشكی و اطلاعاتی كه در این زمینه دارند، به دلیل داشتن اطلاعات نادرست یا غیردقیق از شیوه های درمانی و داروهای مربوط به این اختلالات، دوره درمان را تا پایان ادامه نمی دهند. این گروه نیز با تصوراتی اشتباه نظیر این كه داروهای روانپزشكی خواب آور یا اعتیادآور است یا فرد به آنها وابسته می شود، ولی بیماری اش درمان نخواهد شد، ممكن است حتی از مراجعه به روانپزشك نیز اجتناب كنند.
    
    نكته: هزینه های مستقیم و غیرمستقیم ناشی از درمان نكردن اختلالات روانپزشكی بر خود فرد، خانواده و كل جامعه تحمیل می شود
    همه اینها در حالی است كه درمان های موثری برای این اختلالات وجود دارد، اما بسیاری از افراد كه دچار اختلالات روانپزشكی هستند برای درمان به متخصص مراجعه نمی كنند یا درمان را تا پایان ادامه نمی دهند تا انگ بیمار روانی به آنها نخورد. این افكار نادرست میان عموم مردم و حتی افراد فرهیخته و تحصیلكرده جامعه هم مشاهده می شود و یكی از مهم ترین دلایل مراجعه نكردن به روانپزشكان و سایر متخصصان سلامت روان است. دكتر توكلی در این زمینه یادآور می شود: گاهی رسانه ها نیز این وضع را با تمسخر و به طنز كشیدن تشدید می كنند و باعث می شوند حتی زمانی كه فرد متوجه علائم بیماری خود می شود نیز به متخصص مراجعه نكند.
    
    هزینه های خدمات روانپزشكی؛ كم یا زیاد؟
    اگر فرهنگ غلط مواجهه با بیماران دچار اختلالات روانی را كنار بگذاریم، به گروه كثیری برخواهیم خورد كه می گویند از ترس هزینه های سنگین خدمات روانپزشكی و روان شناسی به این متخصصان مراجعه نمی كنند. این در حالی است كه بعضی از این افراد حاضرند هزینه های چند میلیون تومانی برای خدمات زیبایی بپردازند یا حتی بیش از اینها خرج اتومبیل شخصی شان كنند. پس مشكل كجاست؟ واقعا هزینه ها بالاست یا فرهنگ مراجعه به روانپزشكان و روان شناسان در كشور ما جا نیفتاده است؟
    دكتر توكلی با اشاره به این كه هزینه های روانپزشكی در ایران نسبت به سایر كشورهای جهان ارزان تر است، در این مورد چنین توضیح می دهد: حتی اگر تعرفه و هزینه ویزیت روانپزشكی یا جلسات روان درمانی را در ایران با كشورهای همجوار خودمان مقایسه كنیم، می بینیم كه این هزینه ها در كشورهای مجاورمان چند برابر هزینه این خدمات در ایران است. البته طبیعی است هزینه ای كه برای این خدمات دریافت می شود با توجه به سابقه تحصیلی و كاری متخصصان متفاوت باشد كه در همه مشاغل نیز این موضوع صدق می كند. اما نكته ای كه بیماران باید به آن توجه داشته باشند این است كه در صورت مراجعه نكردن به افراد متخصص، به احتمال زیاد مجبور خواهند شد هزینه های بسیار سنگین تری را برای درمان و رفع مشكلاتی كه در اثر این اختلالات ایجاد شده، بپردازند. علاوه بر این، نباید هزینه های ناشی از افت عملكرد فرد را در نتیجه این اختلالات نادیده بگیریم؛ بنابراین مشخص می شود هزینه خدمات روانپزشكی در مقایسه با مشكلاتی كه در اثر درمان نكردن آن ایجاد می شود، بسیار ناچیز است. همچنین هزینه های مستقیم و غیرمستقیم ناشی از درمان نكردن اختلالات روانپزشكی بر خود فرد، خانواده و بر كل جامعه تحمیل و باعث می شود در بین مشكلات مختلف سلامتی، بار ناشی از بیماری های روانپزشكی یكی از بالاترین رده ها را داشته باشد؛ پس باید هزینه های مختلفی مانند هدر رفتن وقت، انجام ندادن وظایف به صورت دقیق و مناسب، استفاده از مرخصی های استعلاجی متعدد و در یك كلام هدر رفتن سرمایه اصلی ما انسان ها یعنی زندگی و رضایت از آن را نیز در محاسبات خود لحاظ كنیم. از سوی دیگر، بسیاری از هزینه هایی كه برخی افراد برای زیبایی یا مواردی از این دست می پردازند، به دلیل نداشتن اعتماد به نفس یا برخی اختلالات روانپزشكی است كه شاید با مراجعه بموقع به متخصص، این مشكل حل شده و از صرف هزینه های گزاف جلوگیری شود.
    این پزشك متخصص می افزاید: بیماران باید به این نكته توجه كنند كه در كشور ما مراكز دولتی و دانشگاهی با حضور روانپزشكان و روان شناسان زبده در حال ارائه خدمات به مردم هستند كه هزینه آنها پایین تر از مطب ها یا مراكز خصوصی است. بنابراین، واقعا مشكل مالی در پرداخت هزینه های درمان نباید مانع مراجعه و درمان بیماران شود. علاوه بر این، مردم باید بدانند همه بیماران دارای اختلالات روانپزشكی نیاز به جلسات متعدد درمانی با فواصل زمانی كم ندارند و بسیاری از آنان ممكن است مانند هر بیمار دیگری نیاز به درمان دارویی و مراجعه های پیگیر با فواصل زیاد داشته باشند كه در نتیجه هزینه غیرمتداولی در انتظارشان نخواهد بود.
    
    وقتی بیمه حمایت نمی كند
    با توجه به شیوع قابل توجه این اختلالات و باری كه ابتلابه این بیماری ها به خود فرد، خانواده و جامعه تحمیل می كند، لازم است حمایت های موردنیاز برای درمان افراد وجود داشته باشد. برای مثال، یكی از مشكلات خدمات روان درمانی، چه در ایران و چه در كشورهای دیگر، این است كه بیمه ها پوشش مناسبی روی این درمان ها ندارند و لازم است تدبیری در این زمینه اندیشیده شود تا روان درمانی ها هم تحت پوشش مناسب بیمه ای قرار بگیرند. ظاهرا مسئولان مربوط در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی فعالیت هایی را در این زمینه آغاز كرده اند. دكتر احمد حاجبی، رئیس اداره سلامت روان وزارت بهداشت در گفت وگو با ایسنا در خصوص تحت پوشش قرار گرفتن بیماران دچار اختلالات روانی از سوی بیمه ها گفته است: هماهنگی هایی با سازمان های بیمه انجام شده و تلاش می كنیم به توافقاتی با این سازمان ها برسیم.
    به گفته او سازمان های بیمه گر خواستار تعریف دقیقی از اختلالات روانی هستند، زیرا این اختلالات تعریفی گسترده دارد و نمی‏توان تنها به یك مورد بسنده كرد.
    در هر صورت چه بیمه ها این گونه خدمات را پوشش بدهند یا نه، باید این موضوع را در نظر داشته باشیم كه عوامل متفاوتی مانع مراجعه بموقع به متخصصان این حوزه می شود و به نظر می رسد یكی از بهترین اقدامات برای برطرف كردن این مساله، آشنایی هرچه بیشتر مردم با واقعیت این بیماری ها باشد. پس تمام افراد جامعه باید بدانند بیماری های روانی مانند سایر بیماری هاست و در این مورد جایی برای هیچ مخفیكاری و خجالتی باقی نمی ماند.
    جام جم
    
     
 روزنامه جام جم، شماره 3529 به تاریخ 19/7/91، صفحه 14 (جامعه) 


آخرین ویرایش: یکشنبه 25 اسفند 1392 02:33 ق.ظ

هاینز کوهوت: روانشناسی خود و نارسیسیزم

نویسنده : صمد محرمی دوشنبه 18 شهریور 1392 06:31 ب.ظ  •   

 ادامه......

هاینز کوهوت در آثار خود همسو با نظریه پردازان روابط موضوعی بیشتر بر روابط موضوعی تاکید داشت و از مدل سایق محور فرویدی روی گردان بود. از سال 1977 به این سو او دیگر از لیبیدو سخنی به میان نیاورد و ندرتا در آثارش به ایگو و سوپر ایگو اشاره می کرد. او بر این گمان بود که به سبب سبک های متغیر تعاملات خانوادگی، مسایلی جدید مطرح شده اند که در مدل سنتی برای آنها پاسخی موجود نیست. او در نظریه خود کوشید تا برخی از پدیده های تبییین نشده در مدل سنتی سائق، خصوصاً و از همه مهمتر در نزد هاینز کوهوت_پدیده نارسیسیزم را تبیین کند. کوهوت همچون اتو کرنبرگ با کاربرد مفاهیم روانکاوی در حیطه هایی فراتر از مفهوم نوروز مرزهای آنرا گسترش داد.



آخرین ویرایش: دوشنبه 18 شهریور 1392 06:32 ب.ظ

هاینز کوهوت: روانشناسی خود و نارسیسیزم

نویسنده : صمد محرمی یکشنبه 17 شهریور 1392 06:49 ب.ظ  •   

هاینز کوهوت در سال 1913 (1288 ه.ش) در وین زاده شد و در سال 1938در رشته پزشکی از دانشگاه وین فارغ التحصیل شد.او به آمریکا مهاجرت کرد و بخش اعظم زندگی حرفه ای خود را در موسسه روانکاوی شیکاگو در مقام استاد و مدرس روانکاوی سپری کرد. در سال 1964 به مدت یکسال سمت ریاست انجمن روانکاوی آمریکاری را بر عهده داشت. به رغم اخذ اعتبارنامه های رسمی در روانکاوی، آثار متاخر او با واکنش و انتقادات شدید روانکاوان مواجه شد، زیرا نظرات وی از مرزهای مدل سنتی سائق محور در روانکاوی فراتر می رفت.



آخرین ویرایش: یکشنبه 17 شهریور 1392 06:57 ب.ظ

روانشناسی رنگها- رنگ درمانی

نویسنده : صمد محرمی پنجشنبه 17 فروردین 1391 06:50 ب.ظ  •   

در اطراف بدن صدها مرکز انرژی وجود دارند که تحت تاثیر افکار قرار میگیرند. این مراکز "چاکرا "نامیده می شوند(تلفظ انگلیسی آن "شاکرا" که در زبان سانسکریت به معنی "چرخ" میباشد.اگر بتوان آنها را تجسم کرد شبیه پنکه هایی خواهند بود که که پره های آنها یکدیگر را تا حدی می پوشانند. هر چاکرا با رنگهای نیرومندی که هم ساطع و هم جذبشان میکنند، ارتباط دارد. 
نه چاکرای عمده آنهایی هستند که بیماران روانی و درمانگران نگران آنها در مورد خودشتن هستند. آنها نیروی زندگی یا کای(chi) را در درون بدن به پیش میرانند و نیز به طور دایم از خود انرژی ساطع و دریافت میکنند. هر چاکرا با افکار و مسایل متفاوتی سروکار دارد، مسایل و افکاری که فکر شما را به خود مشغول کرده اند و سبب نگرانی شما میشوند، مانند شغل، مشکلات مادی، نحوه زندگی و ارتباط، اهداف و جاه طلبی های آینده.
برای اینکه از لحاظ احساسی، فیزیکی و روانی خود را متعادل نگهداریم، این مراکز انرژی باید باز باشند و آزادانه بچرخند. چاکراها باید درست بچرخند و به شما انرژی و خوش بینی بدهند. اگر به ترس خشم و خصومت، حسادت یا هرگونه منفی گرایی دیگر ادامه دهید، آنگاه رنگ چاکرای مربوط تیره تر خواهد شد. برای باز کردن چاکراهای مسدود شده باید به مدیتیشن پرداخت.
ادامه مطلب در روزهای آینده


آخرین ویرایش: - -

نظر سنجی

نویسنده : صمد محرمی پنجشنبه 27 مرداد 1390 11:21 ق.ظ  •   

دوستان عزیز حتما در نظر سنجی ما  در مورد اخلاق حرفه ای جامعه پزشکی که در سمت راست وبلاگ طرح گردیده شرکت نمایید

با تشکر



آخرین ویرایش: - -

انجام طرحهای تحقیقاتی برای ادارات و نهادها در زمینه های روانشناسی و جامعه شناسی

نویسنده : صمد محرمی سه شنبه 22 تیر 1389 12:51 ب.ظ  •   

اجرای طرح های تحقیقات برای نهاد ها و ادارات خصوصی و دولتی             09148366603

 

 



آخرین ویرایش: سه شنبه 22 تیر 1389 12:56 ب.ظ